Honoré Blijdenstijn zag Duitsers als redders, maar in de oorlog gingen zijn ogen open: ‘Pro-Duits ja, maar fout? Nee’

De bewerking van het oorlogsdagboek van zijn oudoom Honoré Blijdenstijn was monnikenwerk. Want ga er maar aan staan: ruim 420.000 woorden doorspitten, een selectie maken én van commentaar voorzien. Achterneef Roland Blijdenstijn vond het vooral ook heel spannend. „Ik dacht steeds: wat zou hij nú weer gaan beweren?”